Poezja o Zonie

[Regot]

Wiersze (Zoną inspirowane)

przez Regot w 05 Kwi 2009, 01:39

Ostatnio udało mi się napisać wiersz, postanowiłem spróbować swych sił też i w tym kierunku. Skoro powiadania nie są najgorsze to może i z tego coś wyjdzie w każdym razie napisałem coś z myślą o frakcji "Monolit" To moje drugie dzieło z tego gatunku więc za pewne doskonałe nie jest ale jestem ciekaw waszego zdania.


Ja jestem strażnikiem,
Oddanym kapłanem.
Za Zonę swą walczę,
Za Zonę też ginę.

Monolitu strzegę,
By zonę ocalić.
To myśmy ofiary,
To nas atakują.

Dlaczego? Nie wiem sam.
My chcemy pokoju.
Wojny nie wszczynamy.
Lecz bronić się trzeba.

Więc na wojnę bracia!
Wygońmy ich stąd precz.
Przelana krew nasza,
Użyźni tę ziemię.

[dragon22]

Re: Wiersze (Zoną inspirowane)

przez dragon22 w 08 Kwi 2009, 14:53

Podoba mi się.Krótki i fajny.Powaga frakcji utrzymana.Można wyobrazić sobie jak się czyta, pomimo iż wiersz.
Jedyne nad czym się zastanawiam.Wogóle brak rymów.Wiersz fajny, ale rymów 0.W sumie może i dobrze.
Stawiam 4+

Ostatnio edytowany przez dragon22, 16 Kwi 2009, 18:55, edytowano w sumie 1 raz

[Regot]

Re: Wiersze (Zoną inspirowane)

przez Regot w 08 Kwi 2009, 19:12

Spieszę wyjaśnić. Otóż jest wiele rodzajów wierszy. Najbardziej rozpowszechnione są te rymowane ale... są też inne. To sylabiczny (a przynajmniej miał być z założenia) ale można go też dać pod wiersze białe (bezrymowe).

[dragon22]

Re: Wiersze (Zoną inspirowane)

przez dragon22 w 08 Kwi 2009, 19:13

Jasne.Fajny wiersz.Czekam na kolejne

[Regot]

Re: Wiersze (Zoną inspirowane)

przez Regot w 09 Kwi 2009, 13:35

Droga po artefakt

Droga może być zwodnicza,
Wciąż zmieniać swe oblicza.
Ostrożnie kroki stawiać trzeba,
Jeśli nie śpieszno ci do nieba.

Bo choć artefaktów tam mrowie,
To niejeden doświadczony ci powie.
Jeśliś Ikar, zostań na ziemi z weteranami,
Zdobycie artefaktu okupione trudami .

Gdy zaś łatwy łup dojrzysz,
Zawróć. Bo ku pułapce dążysz.
Los dopisze i artefakt zdobędziesz,
Jeśli zaś pech, na zawsze odejdziesz.

W bezkres niebieski wzlecisz,
W powietrzu zawiśniesz i zlecisz.
Bo wir to bardzo zabójcza pułapka,
Gdy z tobą skończy zostanie jeno papka.

[dragon22]

Re: Wiersze (Zoną inspirowane)

przez dragon22 w 09 Kwi 2009, 15:06

Fajny wierszyk Rozpisujesz się

[Regot]

Re: Wiersze (Zoną inspirowane)

przez Regot w 15 Kwi 2009, 22:49

Kolejny wiersz

Stalker

Czy to artefakty, pieniądze czy wóda,
Wszystko to zdobędę jeśli plan się uda.
Zasadzka gotowa, już tylko czekamy,
Gdy przyjdzie czas zaatakujemy, wygramy!

Łupami obłowieni wracamy z wyprawy,
Dawno nie mieliśmy takiej zabawy.
Bandyci swym powodzeniem zaślepiani,
Po ataku przerażeni byli i zdezorientowani.

Lecz teraz to my ofiarami się staliśmy,
Strzały znikąd, błyski jeno dostrzegliśmy.
Oni jak wcześniej my uderzyli z zasadzki,
Więc ręce w górę podnoszę i oczekuje łaski.

Nie spostrzegli lub nie chcieli mieć jeńca,
Więc mnie smutny los czeka wisielca.
Nie dość że zabili z skarbów ograbili,
To jeszcze kumpli mych na pal nabili.

To nie byli ludzie, stalkerzy, a potwory
Wyłażące znikąd niczym nocne zmory.
Po śmierci dopiero przełomu dokonałem,
Z Zoną się dogadałem i powróciłem

Wszelkie legendy o Poltergeistach obaliłem,
Gdyż sam w jego ciele się pojawiłem.
to koniec historii bo o stalkerze miała być,
a ja już nie stalker więc najwyższa pora by się zmyć.

[dragon22]

Re: Wiersze (Zoną inspirowane)

przez dragon22 w 16 Kwi 2009, 18:55

Podoba mi się.Stawiam 5 za caokształt.Fajne wiersze.Świetne.Podobało mi się.Mam nadzieję że naprawdę się nie zmyjesz bo fajnie by było poczytać jescze jakieś wiersze

[Regot]

Re: Wiersze (Zoną inspirowane)

przez Regot w 18 Kwi 2009, 01:45

Nie zmyję się (przynajmniej nie planuje) i dzięki za tak dobre oceny. Ten wiersz jest już nieco poważniejszy od poprzednich ale mam nadzieje że nie jest gorszy

Za skarbami naszymi całe życie gonimy,
Aż rychło żywota swego dopełnimy.
Więc i na co nam artefaktów masa,
Na co pójdzie zarobiona kasa?

Mimo iż wiemy że to daremne,
Ostrzeliwujemy się wzajemnie.
Wojny tej nigdy końca nie będzie,
Lecz śmierci święto się odbędzie.

Gdy hieny cmentarne ucztę rozpoczną,
Twoja własność nie będzie bezpieczną.
Lecz może to i lepiej że komuś posłużą,
I pośmiertnie radość komuś sprawisz dużą.

I po co nam było pchać się w to piekło?
Gdzie nam wszystkim życie uciekło?
Czasu się tu nie liczy. Brak na to czasu,
Najpierw trzeba wyjść z impasu.

Wojsko już dawno Zonę całą otoczyło,
Nam jakby życie pod górkę się toczyło.
Na ziemi pijawki, snorki i inne mutanty,
Wyżej wojskowi w śmigłowcach palą blanty.

[dragon22]

Re: Wiersze (Zoną inspirowane)

przez dragon22 w 18 Kwi 2009, 11:37

Ten wiersz jest już nieco poważniejszy od poprzednich ale mam nadzieje że nie jest gorszy

Nie jest gorszy.Jak dla mnie jest świetny i pisz dalej, bo naprawdę fajnie ci idzie.Krótkie, ale z pomysłem i miło się czyta, a nawet mozna się wczuwać w twoje wiersze.Poza tym nawet fajnie że jest poważny.Ma klimat swój.Piąteczkę- stawiam.Pozdrowionka!!!

[PrzemoC]

Poezja o Zonie

przez PrzemoC w 24 Lis 2009, 23:10

O, Legat przykleił, jak obiecał. Dobra robota.

Zauważyłem, że brakuje tu tematu poświęconego wierszom o Zonie i ogólnie o tematyce
stalkerowskiej. Myślę więc, że jest ciekawą alternatywą dla opowiadań poczytać coś,
co nie wieje prozą.
Moje wiersze wzięły się z tego, że po opuszczeniu gimnazjum i pójściu do LO straciłem
kontakt z najlepszymi przyjaciółmi, więc pisałem dla nich wiersze i wysyłałem przez Gadu.
Ostatnio miewam problemy z zasypianiem. Jak tylko położę się do łóżka to czuję przypływ energii,
aż mnie rzuca. Wstaję więc, zapalam lampkę i zaczynam pisać. Bez planu, na spontanie, ale
jednak mi wychodzi.
Zachęcam Was do publikowania tu swojej poezji, tylko na poważnie proszę.
Na zachętę, wstawiam trzy moje dzieła z ostatnich dwóch dni.
Aha, nie nadaję im tytułów, chyba że sporadycznie. Jak macie jakieś propozycje,
to walcie.

Bezsenność, noc 22/23 XI

Trzymając głowę blisko przy ziemi,
podszywam się pod zwierza.
Chcę uciec przed wzrokiem bandyty,
kanalii.
AK trzymam rękoma gołemi,
szkielet jego kolby okryty
paskami skóry z plecaka żołnierza
poległego w anomalii.
Czując na twarzy powiew jesieni.
Kto czuje ją w Zonie,
ten stoi jak wryty.
Mogę
na swym karabinie
ucieśnic dłonie.
Bandyta stoi pod drzewem
odkryty.
Spokojnie celuję
łotrowi w skronie.
On patrzy przed siebie
jak wryty.
Powoli naciskam,
wypuszczam powietrze,
przymykam jedną powiekę.
Huk,
bandyta pryska.
Chybiłem haniebnie, to wiedzcie.
Sprawiłeś jednak Zonie uciechę.
W ruch
wprawiła twe członki sztywne,
anomalia na twej drodze.
Ona do wszystkich dotrze, ukara
srodze.
Gdy bez życia na ziemię spadłeś,
sponiewierany przez "trąbę",
Podszedłem.
I zabrałem kolejny pasek
na kolbę.

Nudy, 23 XI po południu

Po krętym ściegu,
zniszczonymi buciorami,
depcze śmiałek w biegu;
między anomaliami.

Nie widzi, gdzie koniec,
nie pamięta, gdzie początek.
Śpieszy się niczym goniec,
w jakiż to zmierza zakątek?

Czy coś go goni?
Może jest przestraszony?
Czasu nie trwoni,
chce uciec najdalej od Zony.

Spędził w niej dwa lata,
ten czas już nigdy nie wróci.
Stracił tu swego brata,
lecz teraz go to nie smuci.

Pamięta dobrze ten las,
lecz nie pamięta akcji.
Długi minął już czas,
bandyci nie mieli wakacji.

Lecz nie miał za złe nikomu,
odpłacił się należycie.
A teraz zmierza do domu,
zbyt bardzo ceni swe życie.

Nie chce artefaktów,
czy innych wspaniałości.
Realnych trzyma się faktów,
nikt mu ich nie zazdrości.

Powiesi kurtkę na drzewie,
a strzelbę schowa pod głazem.
Gdy kiedyś będzie w potrzebie,
powróci tu innym razem.

Odejście swe ochrzci trunkiem,
a Zona go wypuści.
Bo darzy ją wielkim szacunkiem,
i na jej imię nie bluźni.

Bezsenność, 23 XI

Wygrałem wczorajszą rundę,
zasnąłem pod krzakiem bzu.
W pobliżu się szwendał samotny kundel,
to właśnie on wybił mnie ze snu.

Wstałem, i otrzepałem płaszcz,
przełożyłem strzelbę przez ramie.
Ujadanie wielu oddalonych paszcz
przyspieszało serca kołatanie.

Ruszyłem w kierunku starej chaty,
zaląkł się i odszedł kundel ów.
Przed izbą, pochowany przed laty,
stalker, co dzisiaj sięga snów.

Może on dziś, jako anioł skrzydlaty,
pragnie powrócić w to miejsce znów?
Na krzyżu wisi tabliczka bez daty:
"Siergiej, zabity przez sforę psów."

Walczył, czy może szybko się poddał,
stając się karma ślepym psom?
Zapewne drogo swe życie oddał,
stalkerzy z natury twardzi są.

W chacie znalazłem stare posłanie,
i nie czyszczony od wieków piec.
Poczułem znów serca kołatanie,
kundel okazał się za mną biec.

Uciec nie zdążyłem na górę,
i osaczyły mnie, byłem bez szans.
jednak im drogo sprzedałem skórę,
sześć loftek na wilki nie poszło w las.

Lecz i tym razem wygrała Zona.
Historia się powtórzyła znów.
Na krzyży tabliczka jest powieszona:
"Nieznany, zabity przez sforę psów."

Jak nie będę mógł dalej spać, to napisze więcej, ale nie życzcie mi tego!
Wstawiajcie swoje dzieła i komentujcie, tylko bez jaj. I nic na siłę.
Wymyślcie mi jakieś tytuły.
Owocnego tworzenia, mam nadzieję, że się podoba!

Ostatnio edytowany przez PrzemoC, 14 Gru 2009, 10:45, edytowano w sumie 1 raz

[Messiah]

Re: Poezja o Zonie

przez Messiah w 24 Lis 2009, 23:11

Eee, sorry, nie obraź się, ale...


chu**we :/