Zagadki [historia mniej znana]
Re: Zagadki [historia mniej znana]
przez Method w 22 Paź 2009, 22:38
No to Tak:
Na obrazku wyżej widać pancernik klasy przeddrednot "Kniaź Potiomkin Tawriczeskij" .
Jeśli ktoś chciałby poczytac o tyn okręcie to odsyłam : http://www.zgapa.pl/zgapedia/Potiomkin.html oraz http://pl.wikipedia.org/wiki/Potiomkin_(1904)
Sam niedaję zagadki, więc proszę zadawac
Na obrazku wyżej widać pancernik klasy przeddrednot "Kniaź Potiomkin Tawriczeskij" .
Jeśli ktoś chciałby poczytac o tyn okręcie to odsyłam : http://www.zgapa.pl/zgapedia/Potiomkin.html oraz http://pl.wikipedia.org/wiki/Potiomkin_(1904)
Sam niedaję zagadki, więc proszę zadawac
-
Method 
- Posty: 561
- Dołączenie: 16 Cze 2009, 21:32
- Ostatnio był: 29 Mar 2022, 17:55
- Frakcja: Samotnicy
- Ulubiona broń: Vintar BC
- Kozaki: 174
Re: Zagadki [historia mniej znana]
przez Terminus w 23 Paź 2009, 21:03
O i kolejna zagadka. Prosta. Proszę podać nazwę tego, będącego w polskiej służbie niszczyciela/kontrtorpedowca.
Podpowiedź: To nie jest OORP Burza ani OORP Wicher.
Podpowiedź: To nie jest OORP Burza ani OORP Wicher.
CREDO [łac. Wierzę]
-
Terminus 
- Posty: 3957
- Dołączenie: 22 Cze 2007, 06:15
- Ostatnio był: 13 Maj 2025, 11:07
- Kozaki: 1451
Re: Zagadki [historia mniej znana]
przez von Carstein w 23 Paź 2009, 21:06
Ouragan. [url]http://marynarkawojenna.pl/2ws/ouragan/ouragan.htm
[/url]
Kontrtorpedowiec OF "OURAGAN"
PRZEBIEG SŁUŻBY
Zbudowany w latach 1923 - 1926 kontrtorpedowiec "Ouragan" należał to typu Borrasgue. Do OURAGANsłużby wszedł w styczniu 1927 roku i przydzielony został do 2 Dywizjonu wchodzącego w skład 2 Flotylli Kontrtorpedowców. Bazował w Tulonie. Początkowo nosił numer taktyczny "12". W latach trzydziestych "Ouragan" przeszedł do 4 Dywizjonu stacjonującego w Breście nosił wtedy znak taktyczny "T - 42". Z chwilą przystšpienia Francji do wojny we wrześniu 1939 roku okręt eskortował konwoje na trasie Casablanka - Gibraltar - Anglia. Od października 1939 roku brał udział w zwalczaniu U - botów bez rezultatów. W maju 1940 roku doznał poważnych uszkodzeń podczas akcji w Kanale La Manche i skierowany został do Brestu na remont. W czerwcu "Ouragan" został ewakuowany do Plymouth w Wielkiej Brytanii. Ponieważ siły Wolnych Francuzów gen. dE Gaulle'a nie dysponował odpowiednią ilością kadry zdolnej do obsadzenia ewakuowanych okrętów francuskich, okręt przejęli Brytyjczycy i nadali mu znak taktyczny H 16 a następnie w lipcu 1940 roku skierowano go na remont do Devenport. Tam 18 lipca "Ouragan" został przekazany PMW. Dowódcą okrętu został kmdr por. E. Pławski zaś większość załogi pochodziła z zatopionego kontrtorpedowca "Grom". Dzień później okręt został wcielony formalnie w skład Dyonu Kontrtorpedowców. We wrześniu Brytyjczycy podporządkowali go 1 Flotylli Niszczycieli w Portsmouth. Będąc w doku w Devenport "Ouragan" uczestniczył w odpieraniu nalotu Luftwaffe na miasto. We wrześniu nowym dowódcą mianowany został kpt. mar. T. Gorazdowski. Remont zakończono 23 października ale pięć dni później okręt powrócił do stoczni z usterkami. Podczas prób 3 listopada ponownie zauważono usterki i okręt powrócił do stoczni gdzie przebywał do 17 grudnia. Dzień później okręt udał się do Scapa Flow gdzie przybył 20 grudnia. Po odbyciu szeregu ćwiczeń szkoleniowych "Ouragan" przeszedł do Loch Alsh. W dniu 1 stycznia 1941 r. okręt wyszedł w morze jako eskorta 4 stawiaczy min wraz z niszczycielami "Keppel" i "Douglas" a później do zespołu dołączył lekki krążownik "Edinburgh". Mimo sztormowej pogody w nocy z 2/3 stycznia rozpoczęto akcję stawiania min, ponieważ "Ouragan" źle znosił sztormowa pogodę otrzymał zezwolenie na samodzielny powrót do Scapa Flow. W drodze powrotnej przechyły dochodziły do OURAGAN45st. a okręt nabrał 300 m3 wody przez komin, która zaczęła zalewać kotłownię. Po remoncie 17 stycznia "Ouragan" stanowił osłonę pancernika "Nelson". Dzień później okręt doznał uszkodzeń burty podczas kolizji z niszczycielem "Whitehead" i znów udał się do stoczni celem naprawy, która trwała 3 dni. 30 stycznia podczas pobierania paliwa wykryto zasolenie w skraplaczach i okręt skierowano do remontu w Greenock gdzie przebywał do 19 lutego. Po remoncie wcielony do 23 Flotylli niszczycieli w Portsmouth. Do służby wszedł 1 marca ale ponownie w skraplaczach pojawiła się woda i okręt poddano remontowi tym razem do 23 marca. W tym okresie niszczyciel działał w 3 Grupie Eskortowej wraz z "Burzą" i "Błyskawicą". 29 marca "Ouragan" wyszedł w morze z brytyjskimi niszczycielami w eskorcie konwoju. Jednak na skutek silnej wibracji kadłuba okręt zawrócił do bazy napotykając niszczyciel "Garland" od którego przejął eskortę statku s/s "Greyhead" do Gourock. 4 kwietnia niszczyciel przeszedł do Plymouth gdzie zawinął trzy dni później. 30 kwietnia przekazany Francuzom. Eksploatowany przez nich jako hulk mieszkalny do 1 grudnia 1942 roku. Następnie skierowany do Portsmouth celem przebudowy na okręt cel. Przeniesiony do Floty Rezerwowej a 8 lutego 1943 przekazany Royal Navy. Ponownie zwrócony Francuzom 6 maja 1944 roku. Remontowany do sierpnia 1944 roku a następnie stał bez przydziału w Hartlepool. Oddany na złom 7 kwietnia 1949 roku.
[/url]
Kontrtorpedowiec OF "OURAGAN"
PRZEBIEG SŁUŻBY
Zbudowany w latach 1923 - 1926 kontrtorpedowiec "Ouragan" należał to typu Borrasgue. Do OURAGANsłużby wszedł w styczniu 1927 roku i przydzielony został do 2 Dywizjonu wchodzącego w skład 2 Flotylli Kontrtorpedowców. Bazował w Tulonie. Początkowo nosił numer taktyczny "12". W latach trzydziestych "Ouragan" przeszedł do 4 Dywizjonu stacjonującego w Breście nosił wtedy znak taktyczny "T - 42". Z chwilą przystšpienia Francji do wojny we wrześniu 1939 roku okręt eskortował konwoje na trasie Casablanka - Gibraltar - Anglia. Od października 1939 roku brał udział w zwalczaniu U - botów bez rezultatów. W maju 1940 roku doznał poważnych uszkodzeń podczas akcji w Kanale La Manche i skierowany został do Brestu na remont. W czerwcu "Ouragan" został ewakuowany do Plymouth w Wielkiej Brytanii. Ponieważ siły Wolnych Francuzów gen. dE Gaulle'a nie dysponował odpowiednią ilością kadry zdolnej do obsadzenia ewakuowanych okrętów francuskich, okręt przejęli Brytyjczycy i nadali mu znak taktyczny H 16 a następnie w lipcu 1940 roku skierowano go na remont do Devenport. Tam 18 lipca "Ouragan" został przekazany PMW. Dowódcą okrętu został kmdr por. E. Pławski zaś większość załogi pochodziła z zatopionego kontrtorpedowca "Grom". Dzień później okręt został wcielony formalnie w skład Dyonu Kontrtorpedowców. We wrześniu Brytyjczycy podporządkowali go 1 Flotylli Niszczycieli w Portsmouth. Będąc w doku w Devenport "Ouragan" uczestniczył w odpieraniu nalotu Luftwaffe na miasto. We wrześniu nowym dowódcą mianowany został kpt. mar. T. Gorazdowski. Remont zakończono 23 października ale pięć dni później okręt powrócił do stoczni z usterkami. Podczas prób 3 listopada ponownie zauważono usterki i okręt powrócił do stoczni gdzie przebywał do 17 grudnia. Dzień później okręt udał się do Scapa Flow gdzie przybył 20 grudnia. Po odbyciu szeregu ćwiczeń szkoleniowych "Ouragan" przeszedł do Loch Alsh. W dniu 1 stycznia 1941 r. okręt wyszedł w morze jako eskorta 4 stawiaczy min wraz z niszczycielami "Keppel" i "Douglas" a później do zespołu dołączył lekki krążownik "Edinburgh". Mimo sztormowej pogody w nocy z 2/3 stycznia rozpoczęto akcję stawiania min, ponieważ "Ouragan" źle znosił sztormowa pogodę otrzymał zezwolenie na samodzielny powrót do Scapa Flow. W drodze powrotnej przechyły dochodziły do OURAGAN45st. a okręt nabrał 300 m3 wody przez komin, która zaczęła zalewać kotłownię. Po remoncie 17 stycznia "Ouragan" stanowił osłonę pancernika "Nelson". Dzień później okręt doznał uszkodzeń burty podczas kolizji z niszczycielem "Whitehead" i znów udał się do stoczni celem naprawy, która trwała 3 dni. 30 stycznia podczas pobierania paliwa wykryto zasolenie w skraplaczach i okręt skierowano do remontu w Greenock gdzie przebywał do 19 lutego. Po remoncie wcielony do 23 Flotylli niszczycieli w Portsmouth. Do służby wszedł 1 marca ale ponownie w skraplaczach pojawiła się woda i okręt poddano remontowi tym razem do 23 marca. W tym okresie niszczyciel działał w 3 Grupie Eskortowej wraz z "Burzą" i "Błyskawicą". 29 marca "Ouragan" wyszedł w morze z brytyjskimi niszczycielami w eskorcie konwoju. Jednak na skutek silnej wibracji kadłuba okręt zawrócił do bazy napotykając niszczyciel "Garland" od którego przejął eskortę statku s/s "Greyhead" do Gourock. 4 kwietnia niszczyciel przeszedł do Plymouth gdzie zawinął trzy dni później. 30 kwietnia przekazany Francuzom. Eksploatowany przez nich jako hulk mieszkalny do 1 grudnia 1942 roku. Następnie skierowany do Portsmouth celem przebudowy na okręt cel. Przeniesiony do Floty Rezerwowej a 8 lutego 1943 przekazany Royal Navy. Ponownie zwrócony Francuzom 6 maja 1944 roku. Remontowany do sierpnia 1944 roku a następnie stał bez przydziału w Hartlepool. Oddany na złom 7 kwietnia 1949 roku.
Ostatnio edytowany przez von Carstein, 23 Paź 2009, 21:24, edytowano w sumie 1 raz
-
von Carstein 
- Posty: 690
- Dołączenie: 28 Lut 2009, 15:00
- Ostatnio był: 05 Kwi 2018, 12:01
- Kozaki: 43
Re: Zagadki [historia mniej znana]
przez Terminus w 23 Paź 2009, 21:17
Ok. Skoro tak dobrze idzie. Proszę o nazwę tego okrętu, lub nazwę jego bliźniaka.
CREDO [łac. Wierzę]
-
Terminus - Posty: 3957
- Dołączenie: 22 Cze 2007, 06:15
- Ostatnio był: 13 Maj 2025, 11:07
- Kozaki: 1451
Re: Zagadki [historia mniej znana]
przez Adam w 23 Paź 2009, 21:44
Hmmm... Mikasa, okręt flagowy Togo Heiharino. (tak mysle)
-
Adam 
- Posty: 2527
- Dołączenie: 27 Gru 2007, 12:13
- Ostatnio był: 04 Sie 2025, 19:54
- Miejscowość: Kutno
- Frakcja: Wojsko
- Ulubiona broń: FT 200M
- Kozaki: 394
Re: Zagadki [historia mniej znana]
przez von Carstein w 23 Paź 2009, 22:17
"Zhenyuan"
Pancernik typu Dingyuan.
Dingyuan" był okrętem flagowym floty chińskiej. Oba pancerniki uczestniczyły w działaniach wojny japońsko-chińskiej i brały udział w głównej bitwie u ujścia Yalu 17 września 1894. Były potężniejsze od ówczesnych okrętów japońskich, jednak na skutek ograniczeń wynikających z rozmieszczenia artylerii, nienajlepszego wyszkolenia marynarzy chińskich, a także faktu, że – jak się okazało – część zapasu amunicji stanowiły pociski ćwiczebne, pancerniki nie odniosły sukcesów, oprócz uszkodzenia krążownika "Matsushima". Z kolei, japońskie okręty, ostrzeliwując pancerniki szybkostrzelnymi armatami średniego kalibru, nie mogły zagrozić ich pływalności, lecz spowodowały duże zniszczenia w ich nieopancerzonych nadbudówkach.
"Zhenyuan" zdobyty w 1895 w Weihaiwei
W nocy z 4 na 5 lutego 1895 "Dingyuan" został storpedowany przez japoński torpedowiec Nr 10 w bazie Weihaiwei, po czym został osadzony na płyciźnie. Wrak wysadzono dodatkowo w powietrze w nocy z 16 na 17 lutego. Pancernik "Zhenyuan" osiadł jeszcze w listopadzie na mieliźnie w Weihaiwei, gdzie został następnie 17 lutego przejęty przez Japończyków po kapitulacji twierdzy 12 lutego.
"Zhenyuan" został następnie wyremontowany i wcielony 16 marca 1895 do japońskiej służby jako pancernik II klasy "Chin'en". Uzbrojenie częściowo zmieniono na 4 działa 305 mm, 4 działa 152 mm, 2 działa 57 mm, 8 działek 47 mm i 2 działka 37 mm (działo 150 mm w wieży dziobowej zamieniono na 152 mm, rufową wieżę działa 150 mm zastąpiono przez działo 152 mm w masce pancernej i dodano dwa takie działa na skrzydłach nadbudówki w części rufowej, natomiast działa mniejszych kalibrów ustawiono na nadbudówce i pokładzie)[3]. Brał udział w wojnie japońsko-rosyjskiej, uczestnicząc w 1904 w blokadzie Port Artur. W charakterze wspomagającym wchodził w skład zespołów japońskich podczas bitwy na Morzu Żółtym 10 sierpnia 1904 i pod Cuszimą 27 maja 1905, nie biorąc bezpośrednio udziału w walce. Po wojnie, 12 grudnia 1905 przeklasyfikowany na okręt obrony wybrzeża. Wycofany ze służby 1 kwietnia 1911, następnie sprzedany na złom w 1912.
20 grudnia 2003 zarząd portu Weihai w Chinach rozpoczął budowę pełnowymiarowej pływającej repliki "Dingyuan", mającej pełnić rolę pływającego muzeum.
Pancernik typu Dingyuan.
Dingyuan" był okrętem flagowym floty chińskiej. Oba pancerniki uczestniczyły w działaniach wojny japońsko-chińskiej i brały udział w głównej bitwie u ujścia Yalu 17 września 1894. Były potężniejsze od ówczesnych okrętów japońskich, jednak na skutek ograniczeń wynikających z rozmieszczenia artylerii, nienajlepszego wyszkolenia marynarzy chińskich, a także faktu, że – jak się okazało – część zapasu amunicji stanowiły pociski ćwiczebne, pancerniki nie odniosły sukcesów, oprócz uszkodzenia krążownika "Matsushima". Z kolei, japońskie okręty, ostrzeliwując pancerniki szybkostrzelnymi armatami średniego kalibru, nie mogły zagrozić ich pływalności, lecz spowodowały duże zniszczenia w ich nieopancerzonych nadbudówkach.
"Zhenyuan" zdobyty w 1895 w Weihaiwei
W nocy z 4 na 5 lutego 1895 "Dingyuan" został storpedowany przez japoński torpedowiec Nr 10 w bazie Weihaiwei, po czym został osadzony na płyciźnie. Wrak wysadzono dodatkowo w powietrze w nocy z 16 na 17 lutego. Pancernik "Zhenyuan" osiadł jeszcze w listopadzie na mieliźnie w Weihaiwei, gdzie został następnie 17 lutego przejęty przez Japończyków po kapitulacji twierdzy 12 lutego.
"Zhenyuan" został następnie wyremontowany i wcielony 16 marca 1895 do japońskiej służby jako pancernik II klasy "Chin'en". Uzbrojenie częściowo zmieniono na 4 działa 305 mm, 4 działa 152 mm, 2 działa 57 mm, 8 działek 47 mm i 2 działka 37 mm (działo 150 mm w wieży dziobowej zamieniono na 152 mm, rufową wieżę działa 150 mm zastąpiono przez działo 152 mm w masce pancernej i dodano dwa takie działa na skrzydłach nadbudówki w części rufowej, natomiast działa mniejszych kalibrów ustawiono na nadbudówce i pokładzie)[3]. Brał udział w wojnie japońsko-rosyjskiej, uczestnicząc w 1904 w blokadzie Port Artur. W charakterze wspomagającym wchodził w skład zespołów japońskich podczas bitwy na Morzu Żółtym 10 sierpnia 1904 i pod Cuszimą 27 maja 1905, nie biorąc bezpośrednio udziału w walce. Po wojnie, 12 grudnia 1905 przeklasyfikowany na okręt obrony wybrzeża. Wycofany ze służby 1 kwietnia 1911, następnie sprzedany na złom w 1912.
20 grudnia 2003 zarząd portu Weihai w Chinach rozpoczął budowę pełnowymiarowej pływającej repliki "Dingyuan", mającej pełnić rolę pływającego muzeum.
-
von Carstein - Posty: 690
- Dołączenie: 28 Lut 2009, 15:00
- Ostatnio był: 05 Kwi 2018, 12:01
- Kozaki: 43
Re: Zagadki [historia mniej znana]
przez BJ Blazkowicz w 23 Paź 2009, 22:37
Dobra, bo widzę że już same statki umieszczacie, więc teraz coś od wujka BJ'a na rozgrzewkę: Co to jest: http://img32.imageshack.us/img32/6247/zagadkja.jpg
proszę podać nazwę, nabój, zasadę działania i sposób zasilania.
proszę podać nazwę, nabój, zasadę działania i sposób zasilania.
Voiton laulut soi ainiaan!
-
BJ Blazkowicz 
- Posty: 980
- Dołączenie: 17 Mar 2009, 15:42
- Ostatnio był: 10 Sty 2026, 18:52
- Miejscowość: Zamek Wolfenstein
- Frakcja: Czyste Niebo
- Ulubiona broń: GP 37
- Kozaki: 526
Re: Zagadki [historia mniej znana]
przez von Carstein w 25 Paź 2009, 21:34
Fiat-Revelli M1914 - włoski chłodzony wodą ciężki karabin maszynowy produkowany w latach 1914-1918
Historia konstrukcji i budowa broni [edytuj]
W 1910 r. Bethelo A. Revelli skonstruował ciężki karabin maszynowy będący udoskonaloną wersją cekaemu Perino M1906. W 1914 roku został on przyjęty do uzbrojenia armii włoskiej jako Mitragliatrice M1914 (karabin maszynowy wz.1914). W tym samym roku rozpoczęto seryjną produkcję tej broni w zakładach Fiata.
Ckm M1914 był pierwszym produkowanym masowo karabinem maszynowym (wcześniej karabiny maszynowe były produkowane w krótkich seriach). Według planów miał się stać standardową bronią tej klasy armii włoskiej.
Doświadczenia wojenne dowiodły że karabin maszynowy M1914 nie był konstrukcją udaną. Wybrana zasada działania automatyki (odrzut zamka półswobodnego) wymuszała oliwienie każdego naboju przed wprowadzeniem go do komory nabojowej. Nadmiar oleju ściekający z naboi zanieczyszczał wnętrze komory zamkowej. W niskiej temperaturze olej gęstniał i blokował mechanizmy, w wysokiej mieszał się z pyłem, a utworzona w ten sposób mieszanina działająca jak pasta ścierna niszczyła mechanizmy broni.
Jeszcze większe problemy powodował wybrany sposób zasilania broni. Ckm M1914 miał stały magazynek ładowany 10 ładownikami z karabinu Carcano M91 (łącznie 50 naboi). Po wystrzeleniu naboi z ładownika był on usuwany z broni, a na jego miejsce przesuwał się następny. W teorii taki system zasilania miał duże zalety. Obsługa karabinu maszynowego dysponowała amunicją taką samą jak zwykli żołnierze, a ładowniczy mógł na bieżąco wkładać nowe ładowniki do magazynka dzięki czemu unikano przerw na przeładowywanie broni. W praktyce skomplikowany magazynek był przyczyną częstych zacięć.
Pomimo że pierwsza wojna światowa wykazała że M1914 jest bronią zawodną był on używany przez armię włoską do końca drugiej wojny światowej. Stał się też podstawą do opracowania ckm-u M1935.
*******************************************************
Co to jest? Wymagam ładnego opisania historii jednostki i rzeczy/ osób z nią związanych.
Historia konstrukcji i budowa broni [edytuj]
W 1910 r. Bethelo A. Revelli skonstruował ciężki karabin maszynowy będący udoskonaloną wersją cekaemu Perino M1906. W 1914 roku został on przyjęty do uzbrojenia armii włoskiej jako Mitragliatrice M1914 (karabin maszynowy wz.1914). W tym samym roku rozpoczęto seryjną produkcję tej broni w zakładach Fiata.
Ckm M1914 był pierwszym produkowanym masowo karabinem maszynowym (wcześniej karabiny maszynowe były produkowane w krótkich seriach). Według planów miał się stać standardową bronią tej klasy armii włoskiej.
Doświadczenia wojenne dowiodły że karabin maszynowy M1914 nie był konstrukcją udaną. Wybrana zasada działania automatyki (odrzut zamka półswobodnego) wymuszała oliwienie każdego naboju przed wprowadzeniem go do komory nabojowej. Nadmiar oleju ściekający z naboi zanieczyszczał wnętrze komory zamkowej. W niskiej temperaturze olej gęstniał i blokował mechanizmy, w wysokiej mieszał się z pyłem, a utworzona w ten sposób mieszanina działająca jak pasta ścierna niszczyła mechanizmy broni.
Jeszcze większe problemy powodował wybrany sposób zasilania broni. Ckm M1914 miał stały magazynek ładowany 10 ładownikami z karabinu Carcano M91 (łącznie 50 naboi). Po wystrzeleniu naboi z ładownika był on usuwany z broni, a na jego miejsce przesuwał się następny. W teorii taki system zasilania miał duże zalety. Obsługa karabinu maszynowego dysponowała amunicją taką samą jak zwykli żołnierze, a ładowniczy mógł na bieżąco wkładać nowe ładowniki do magazynka dzięki czemu unikano przerw na przeładowywanie broni. W praktyce skomplikowany magazynek był przyczyną częstych zacięć.
Pomimo że pierwsza wojna światowa wykazała że M1914 jest bronią zawodną był on używany przez armię włoską do końca drugiej wojny światowej. Stał się też podstawą do opracowania ckm-u M1935.
*******************************************************
Co to jest? Wymagam ładnego opisania historii jednostki i rzeczy/ osób z nią związanych.
-
von Carstein - Posty: 690
- Dołączenie: 28 Lut 2009, 15:00
- Ostatnio był: 05 Kwi 2018, 12:01
- Kozaki: 43
Re: Zagadki [historia mniej znana]
przez Terminus w 27 Paź 2009, 21:51
Na fotce Legata jest okręt zwany przez tubylców w Afryce "Manowari na bomba tatu" ["wojownik z trzema rurami"].
A bardziej po ludzku SMS Königsberg -typowy krążownik pancernopokładowy z początku XXw [Niemcy określali tą klasę jako małe krążowniki "Kleine Kreuzer"]. To pierwowzór późniejszych krążowników lekkich, przeznaczony do zwiadu, liderowania flotyllom kontrtorpedowców, osłony cięższych okrętów.
Zwodowany w 1905r w stoczni Blohm & Voss w Hamburgu. Oddany do służby w 1906.
Wyporność standardowa:3,400 ton, pełna: 3,814 ton.
Długość: 115.3 m
Wysokość: 13.2 m
Szerokość: 5.29 m
Napęd: Dwie maszyny parowe 13,200 KM (9,800 kW)
Prędkość: 24.1 węzłów (44.6 km/h)
Załoga: 322 dusz
Uzbrojenie: 10x 105 mm w pojedynczych stanowiskach, 10x 52 mm, 2 wyrzutnie torped 450 mm.
Służba okrętu: w 1906r. eskortował cesarski jacht SMY Hohenzollern w czasie wizyty Wilhelma II w Wielkiej Brytanii.
W 1914r. udał się przed kanał sueski do Dar es Salaam w Niemieckiej Afryce Wschodniej. Po wybuchu I WŚ, opuścił port przed przybyciem eskadry brytyjskich krążowników i rozpoczął działania krążownicze skierowane przeciw angielskiej żegludze towarowej na Oceanie Indyjskim. Zatopił statek "City of Winchester" i krążownik "HMS Pegasus" i udał się do delty rzeki delcie Rufiji gdzie został osaczony przez brytyjskie krążowniki i zatopiony ogniem monitorów rzecznych HMS Mersey i HMS Severn, korygowanym przez brytyjskich obserwatorów z samolotów 11 lipca 1915. Zginęło 33 Niemców. Z wraku zostało zdemontowane uzbrojenie i użyte przez Niemców do działań na lądzie.
Dowódcą okrętu był Max Looff.
źródło:Wiki [ang]
___________________________________________________________
A teraz mordercza zagadka:
Egzotyczny okręt, który przepłynął pół świata. Na początek proszę podać klasę okrętu. Podpowiem angielskie słowo nie mające odpowiednika w polskim. Uznam też polską nazwę podtypu. Potem dopiero ustalimy 4 kraje, z którymi był związany i nazwę.
Dobra czas na wygranie nagrody rzeczowej minął. Zaczynam dawać podpowiedzi.
1.Okręt zbudowano we Francji na zlecenie "państwa" które istniało 4 lata i 2 miesiące i nie zdążyło zamówienia odebrać.
2.Ta klasa okrętów była "wstępem" dla późniejszych "prawdziwych" pancerników [ang. battleship]. Teraz to już chyba wszystko jasne....
A bardziej po ludzku SMS Königsberg -typowy krążownik pancernopokładowy z początku XXw [Niemcy określali tą klasę jako małe krążowniki "Kleine Kreuzer"]. To pierwowzór późniejszych krążowników lekkich, przeznaczony do zwiadu, liderowania flotyllom kontrtorpedowców, osłony cięższych okrętów.
Zwodowany w 1905r w stoczni Blohm & Voss w Hamburgu. Oddany do służby w 1906.
Wyporność standardowa:3,400 ton, pełna: 3,814 ton.
Długość: 115.3 m
Wysokość: 13.2 m
Szerokość: 5.29 m
Napęd: Dwie maszyny parowe 13,200 KM (9,800 kW)
Prędkość: 24.1 węzłów (44.6 km/h)
Załoga: 322 dusz
Uzbrojenie: 10x 105 mm w pojedynczych stanowiskach, 10x 52 mm, 2 wyrzutnie torped 450 mm.
Służba okrętu: w 1906r. eskortował cesarski jacht SMY Hohenzollern w czasie wizyty Wilhelma II w Wielkiej Brytanii.
W 1914r. udał się przed kanał sueski do Dar es Salaam w Niemieckiej Afryce Wschodniej. Po wybuchu I WŚ, opuścił port przed przybyciem eskadry brytyjskich krążowników i rozpoczął działania krążownicze skierowane przeciw angielskiej żegludze towarowej na Oceanie Indyjskim. Zatopił statek "City of Winchester" i krążownik "HMS Pegasus" i udał się do delty rzeki delcie Rufiji gdzie został osaczony przez brytyjskie krążowniki i zatopiony ogniem monitorów rzecznych HMS Mersey i HMS Severn, korygowanym przez brytyjskich obserwatorów z samolotów 11 lipca 1915. Zginęło 33 Niemców. Z wraku zostało zdemontowane uzbrojenie i użyte przez Niemców do działań na lądzie.
Dowódcą okrętu był Max Looff.
źródło:Wiki [ang]
___________________________________________________________
A teraz mordercza zagadka:
Egzotyczny okręt, który przepłynął pół świata. Na początek proszę podać klasę okrętu. Podpowiem angielskie słowo nie mające odpowiednika w polskim. Uznam też polską nazwę podtypu. Potem dopiero ustalimy 4 kraje, z którymi był związany i nazwę.
Dobra czas na wygranie nagrody rzeczowej minął. Zaczynam dawać podpowiedzi.
1.Okręt zbudowano we Francji na zlecenie "państwa" które istniało 4 lata i 2 miesiące i nie zdążyło zamówienia odebrać.
2.Ta klasa okrętów była "wstępem" dla późniejszych "prawdziwych" pancerników [ang. battleship]. Teraz to już chyba wszystko jasne....
CREDO [łac. Wierzę]
-
Terminus - Posty: 3957
- Dołączenie: 22 Cze 2007, 06:15
- Ostatnio był: 13 Maj 2025, 11:07
- Kozaki: 1451
Re: Zagadki [historia mniej znana]
przez Method w 29 Paź 2009, 08:56
Jest to taranowiec (ang. ram) Kōtetsu wybudowany we Francji w 1864 r
Trafił do rodu Tokugawa w 1868, gdzie brał udział w wojnie Boshin.
Brał udział w bitwie morskiej pod Hakodate
Starcie miało miejsce w Zatoce Hakodate w północnej części wyspy Hokkaido. W walce udział wzięły jednostki floty szogunatu Tokugawa, przejęte częściowo przez Republikę Ezo, a w części przez nowo tworzoną marynarkę japońską. Jednostką flagową Republiki Ezo był okręt Kaiten. Do jej zadań należała ochrona wyspy Hokkaido przed spodziewaną inwazją wojsk cesarstwa. Flota składała się początkowo z 8 okrętów: parowych Kaiten i Banryo, kanonierki Chiyodagata i Chodei, okrętów wojennych Kaiyō Maru i Kanrin Maru, a także Mikaho oraz Shinsoku. Kaiyō Maru został już na wstępie zniszczony w starciu z okrętem Esashi, podobny los spotkał szybko Kanrin Maru, który po poniesieniu wysokich strat padł łupem wojsk cesarstwa.
Flota cesarska składała się z pancernika Kotetsu, a także m.in. z jednostek Kasugi, Hiryu, Teibu i Yoharu. Flota wspierała lądowe wojska cesarskie na wyspie Hokkaido, niszczyła umocnienia na nabrzeżu, atakując też okręty rebeliantów. Dnia 4 maja flota cesarska zdobyła okręt Chiyodagata. 7 maja ciężkie trafienie otrzymał Kaiten, który nie był w stanie kontynuować walki. Następnie okręt Republiki Banryo zatopił cesarską jednostkę Choyo, poszedł jednak później sam na dno na skutek znacznych uszkodzeń w walce. Kilkudniowa bitwa zakończyła się klęską floty Republiki, przyczyniając się do ostatecznej porażki oddziałów Szogunatu w rejonie Hakodate.
Trafił do rodu Tokugawa w 1868, gdzie brał udział w wojnie Boshin.
Brał udział w bitwie morskiej pod Hakodate
Starcie miało miejsce w Zatoce Hakodate w północnej części wyspy Hokkaido. W walce udział wzięły jednostki floty szogunatu Tokugawa, przejęte częściowo przez Republikę Ezo, a w części przez nowo tworzoną marynarkę japońską. Jednostką flagową Republiki Ezo był okręt Kaiten. Do jej zadań należała ochrona wyspy Hokkaido przed spodziewaną inwazją wojsk cesarstwa. Flota składała się początkowo z 8 okrętów: parowych Kaiten i Banryo, kanonierki Chiyodagata i Chodei, okrętów wojennych Kaiyō Maru i Kanrin Maru, a także Mikaho oraz Shinsoku. Kaiyō Maru został już na wstępie zniszczony w starciu z okrętem Esashi, podobny los spotkał szybko Kanrin Maru, który po poniesieniu wysokich strat padł łupem wojsk cesarstwa.
Flota cesarska składała się z pancernika Kotetsu, a także m.in. z jednostek Kasugi, Hiryu, Teibu i Yoharu. Flota wspierała lądowe wojska cesarskie na wyspie Hokkaido, niszczyła umocnienia na nabrzeżu, atakując też okręty rebeliantów. Dnia 4 maja flota cesarska zdobyła okręt Chiyodagata. 7 maja ciężkie trafienie otrzymał Kaiten, który nie był w stanie kontynuować walki. Następnie okręt Republiki Banryo zatopił cesarską jednostkę Choyo, poszedł jednak później sam na dno na skutek znacznych uszkodzeń w walce. Kilkudniowa bitwa zakończyła się klęską floty Republiki, przyczyniając się do ostatecznej porażki oddziałów Szogunatu w rejonie Hakodate.
-
Method - Posty: 561
- Dołączenie: 16 Cze 2009, 21:32
- Ostatnio był: 29 Mar 2022, 17:55
- Frakcja: Samotnicy
- Ulubiona broń: Vintar BC
- Kozaki: 174
Re: Zagadki [historia mniej znana]
przez Terminus w 29 Paź 2009, 22:03
Oczywiście poprawna odpowiedź. Gwoli kronikarskiego obowiązku małe uzupełnienie:
Okręt zbudowano we Francji pod nazwą Sphynx na zlecenie rządu Skonfederowanych Stanów Ameryki. Rząd Francuski blokował przekazanie okręt zamawiającemu i zaoferował sprzedaż Danii, która ofertę przyjęła. Okręt przemianowano na Stærkodder. Ostatecznie jednak Duńczycy zrezygnowali z przyjęcia taranowca do służby.
Ostatecznie w Kopenhadze 6 stycznia 1865 na pokład weszła załoga konfederacka dowodzona przez T. J. Page a okręt przemianowano na CSS Stonewall. Unia wysłała szereg okrętów wojennych, których zadaniem było przechwycenie Stonewall. Po spotkaniu z nimi okręt udał się do Hiszpanii w celu naprawy uszkodzeń. Następnie przez między innymi Lizbonę i Nassau dotarł na Kubę, gdzie załogę zastała wieść o końcu wojny.
Przejęty przez zwycięską flotę Unii, został odstawiony na dok, a następnie sprzedany szogunatowi Tokugawa. W ten sposób ten bardzo nowoczesny jak na swoje czasy okręt trafił do Kraju Kwitnącej Wiśni.
Mała uwaga odnośnie klasyfikacji okrętu. Polskie określenie "pancernik" jest tożsame z brytyjskim określeniem "battleship", wywodzącym się od najcięższych, drewnianych, żaglowych, wielorzędowych, okrętów wojennych walczących w szyku liniowym "line-of-battle ship". W odniesieniu do okrętów budowanych z żelaza pojawia się ok 1880roku. Pierwsze opancerzone okręty, które na masową skalę pojawiły się w czasie Wojny Secesyjnej, określone były mianem "ironclad" co na swój ułomny sposób przetłumaczyłbym jako "obleczone w żelazo", ponieważ były to większości okręty o konstrukcji drewnianej z żelaznym pancerzem. Najbardziej charakterystycznymi typami okrętów "opancerzonych" tamtej wojny były "taranowce" ["ram ship", "steam ram"], których głównym uzbrojeniem była podwodna ostroga - taran, a techniką walki taranowanie. Takie statki budowali przede wszystkim Konfederaci. Drugim typem były monitory ["monitor"], okręty wyposażone w obrotowe wieże z działami i zwykle także w taran. Taktyka tych okrętów była bardziej nowoczesna. Obrotowe wieże pozwalały na skuteczny ostrzał przeciwnika, a niewielkie wymiary zapewniały większą zwrotność i większą szansę na staranowanie wroga.
Okręt zbudowano we Francji pod nazwą Sphynx na zlecenie rządu Skonfederowanych Stanów Ameryki. Rząd Francuski blokował przekazanie okręt zamawiającemu i zaoferował sprzedaż Danii, która ofertę przyjęła. Okręt przemianowano na Stærkodder. Ostatecznie jednak Duńczycy zrezygnowali z przyjęcia taranowca do służby.
Ostatecznie w Kopenhadze 6 stycznia 1865 na pokład weszła załoga konfederacka dowodzona przez T. J. Page a okręt przemianowano na CSS Stonewall. Unia wysłała szereg okrętów wojennych, których zadaniem było przechwycenie Stonewall. Po spotkaniu z nimi okręt udał się do Hiszpanii w celu naprawy uszkodzeń. Następnie przez między innymi Lizbonę i Nassau dotarł na Kubę, gdzie załogę zastała wieść o końcu wojny.
Przejęty przez zwycięską flotę Unii, został odstawiony na dok, a następnie sprzedany szogunatowi Tokugawa. W ten sposób ten bardzo nowoczesny jak na swoje czasy okręt trafił do Kraju Kwitnącej Wiśni.
Mała uwaga odnośnie klasyfikacji okrętu. Polskie określenie "pancernik" jest tożsame z brytyjskim określeniem "battleship", wywodzącym się od najcięższych, drewnianych, żaglowych, wielorzędowych, okrętów wojennych walczących w szyku liniowym "line-of-battle ship". W odniesieniu do okrętów budowanych z żelaza pojawia się ok 1880roku. Pierwsze opancerzone okręty, które na masową skalę pojawiły się w czasie Wojny Secesyjnej, określone były mianem "ironclad" co na swój ułomny sposób przetłumaczyłbym jako "obleczone w żelazo", ponieważ były to większości okręty o konstrukcji drewnianej z żelaznym pancerzem. Najbardziej charakterystycznymi typami okrętów "opancerzonych" tamtej wojny były "taranowce" ["ram ship", "steam ram"], których głównym uzbrojeniem była podwodna ostroga - taran, a techniką walki taranowanie. Takie statki budowali przede wszystkim Konfederaci. Drugim typem były monitory ["monitor"], okręty wyposażone w obrotowe wieże z działami i zwykle także w taran. Taktyka tych okrętów była bardziej nowoczesna. Obrotowe wieże pozwalały na skuteczny ostrzał przeciwnika, a niewielkie wymiary zapewniały większą zwrotność i większą szansę na staranowanie wroga.
CREDO [łac. Wierzę]
-
Terminus - Posty: 3957
- Dołączenie: 22 Cze 2007, 06:15
- Ostatnio był: 13 Maj 2025, 11:07
- Kozaki: 1451
Kto jest na forum
Użytkownicy przeglądający to forum: Brak zarejestrowanych użytkowników oraz 3 gości