Gry, które zeżarły ci najwięcej życia

[Lucjusz]

Re: Gry, które zeżarły ci najwięcej życia

przez Lucjusz w 14 Cze 2012, 15:41

Ostatnio Dragon Age męczę. Najpierw podstawka 100 godzin, teraz dodatek "Przebudzenie" ze 40 godzin będzie i później od nowa podstawkę zagram inną postacią/klasą bo wtedy inny początek jest, na najwyższym poziomie trudności, questy inaczej poprzechodzę. Później się za dwójeczkę wezmę, więc zajmie to kawałek czasu. Tylko ku*wa ile można te mroczne pomioty tłuc

[Dżuz]

Re: Gry, które zeżarły ci najwięcej życia

przez Dżuz w 14 Cze 2012, 20:23

Oj, można, można Ja ostatnio tłukę ów pomioty (pomioty tak trochę z przymrużeniem oka) w "King's Bounty" i końca nie widać. O tłuczeniu mrocznych pomiotów w "Morrowndzie" to już nawet nie mówię KB to co prawda nie TES, ale dwa miesiące już będą, a końca nie widać.

[Gizbarus]

Re: Gry, które zeżarły ci najwięcej życia

przez Gizbarus w 14 Cze 2012, 21:08

King's Bounty zajmuje też tyle czasu z powodu cholernie nierównego poziomu trudności, hehe Mnie też sporo zeszło zanim grę skończyłem, nie było łatwo.

Co do innych gier "czasożrących" - ADOM. Grał ktoś w to? Rougelike jak się patrzy - potrafił poziomem trudności doprowadzić do szewskiej pasji... Ogólny czas gry to mniej więcej trzy miesiące (i około 30 postaci... ) - potem dałem już sobie spokój...

[Afrose]

Re: Gry, które zeżarły ci najwięcej życia

przez Afrose w 14 Cze 2012, 22:26

No napewno seria S.T.A.L.K.E.R. ale oprócz tego to:
Heroses V. No w to moge grać bez końca ale wcześniej jednak powinienem
wymienić Heroses IV bo jednak 3'jki "nie trawie".
Soldat, GTA SA, czy NFS Most Wandet i Carbon (10 razy przechodziłem ) , Counter Strike kiedyś kiedyś
A i kiedyś Metin2 i wszelkie PRIV-serwery

Ostatnio edytowany przez Afrose 14 Cze 2012, 22:36, edytowano w sumie 2 razy

[smichal74]

Re: Gry, które zeżarły ci najwięcej życia

przez smichal74 w 14 Cze 2012, 22:30

No to tak przejście całego call of duty modern warfare 2 na poziomie Veteran no normalnie nie można wytrzymać jak się coś trafi to potrafie K**wić cały dzień tak samo jak cod 4 misja uczieczka z Prypeci na veteran dwa dni przechodziłem.Counter Strike kazda mapa na średnim poziomie doprowadze do szału.To tyle

Uwagi moderatora:

Mniej emotek, więcej treści. Wyciąłem radosną "tfurczość". - u3

[Scorn]

Re: Gry, które zeżarły ci najwięcej życia

przez Scorn w 14 Cze 2012, 23:00

Mnie najwięcej z życia (którego i tak za bardzo nie mam) zeżarł Wiedźmin 2. Godziny spędzone na którymś z kolei przechodzeniem gry mógłbym poświęcić na naukę, ćwiczenia, relacje między ludzkie (buahahaha... niezły żart, Scorn i ćwiczenia, nauka i relacje międzyludzkie) i inne takie, jednak nawalanie stworków, chędożenie Merigold i czytanie wypocin Jaskra zabrały okazały się ciekawsze.

[marcel]

Re: Gry, które zeżarły ci najwięcej życia

przez marcel w 15 Cze 2012, 00:40

Morrowind z dodatkami - zawziąłem się, by jedną postacią stać się przywódcą jak największej ilości gildii, organizacji i jednego z trzech rodów. Wreszcie, gdy w końcu zabrałem się za główną linię fabularną, porzuconą gdzieś po wyjeździe Caiusa Cosidesa, okazało się, że złośliwy bug uniemożliwia przejście jej do końca, co skutecznie, po kilkuset godzinach gry, mnie do niej zniechęciło... Nie na długo. Tak czy inaczej, kolejne romanse z Vvardenfell trwały znacznie krócej.

Wszystkie trzy Stalkery - Cień z modami to setki godzin, nieskończone "Nowe gry" i znacznie rzadsze napisy końcowe. SoC grą był i jest wspaniałą, jestem pewien, że wrócę do niego jeszcze nie raz. CzN podeszło mi znacznie mniej, przeszedłem je koniec końców bodaj trzy razy, na początku na czystej wersji, później dwukrotnie z Random Modem autorstwa Micha. Zew, tutaj podobnie jak w SoCu wiele razy zaczynałem przygodę, ale skończyłem ją tylko kilka razy. Trzy, cztery? Coś koło tego. Najbardziej czasochłonną rozgrywką była ta wzbogacona MAIO, trojanucha. Wyśrubowany poziom trudności wymagał ogromnych ilości cierpliwości i samozaparcia, Misery przy tym to kaszka z mleczkiem.

I wreszcie, bezsprzeczny numer jeden: Medieval 2: Total War. Na podstawce kilka razy doprowadziłem do końca Wielką kampanię, ale prawdziwa zabawa zaczęła się, gdy odkryłem mody do tej gry. Jak dla mnie, ich królem jest Stainless Steel 6.4, stabilny, wyważony, ingerujący w rozgrywkę dokładnie w takim stopniu, w jakim powinien. Tutaj kampanie prowadzę do dzisiaj, w obu przekraczając już magiczną granicę XIVw. Grając Polską (Very Hard/Very Hard) stawiłem sobie za cel powolną, ale zdecydowaną ekspansję na wschód, i udało mi się pokolorować na biało najdalsze granice mapy, zabezpieczyć zachodnią granicę kilkoma mariażami z HRE, a skarbczyk królestwa trybutami od zwasalizowanych Kumanów i Nowogrodu. Rzeczypospolita sięga od Wielkopolski do Uralu, i od morza do morza - od Szczecina aż po Krym. Obecnie powoli zwracam się ku północy, w stronę Danii, z którą niezbyt roztropnie podpisałem ugruntowany małżeństwem sojusz. Odzyskawszy siły po walkach na wschodzie, postaram się podbić słabe państwa Skandynawskie i dostępny na mapie kawałek Finlandii, a później ruszę na HRE, i będzie to ostatnia faza mojej ekspansji - wypełnię w ten sposób wszystkie postawione przed frakcją zadania. Lekko licząc, zajmie mi to kolejne pięćdziesiąt godzin.

W kampanii rozgrywanej dla odmiany Norwegią (Hard/Hard), dokładnie w 1301 roku uczyniłem Bałtyk moim morzem wewnętrznym, wcześniej podbijając Danię, Szkocję, Anglię, Irlandię i Sycylię. Obecnie radośnie doprowadzam do ruiny Nowogród, który rozrósł się do niepojętych rozmiarów (od Moskwy po Wrocław) i zwasalizował Kumanów, Węgry, Polskę i Zakon Krzyżacki. Taka sytuacja zdarza mi się po raz pierwszy, a wynika raczej ze słabości tych czterech nacji, niż z potęgi wschodnich naszych braci. Po raz pierwszy też spotykam w Medievalu tak wściekłą agresję ze strony jakiejś frakcji - myślałby kto, że to nie komp kieruje poczynaniami nowogrodzkich generałów, ale uparty i obrażony czternastolatek. Otóż kultywując dawne wikińskie tradycje, wsadziłem jakieś półtora tysiąca chłopa na okręty i wysłałem z Finlandii do tegoż Nowogrodu Wielkiego, by miasto splądrowali, zgwałcili i rozebrali do zera. Zarobiłem w ten sposób jakieś piętnaście tysięcy florenów, w następnej turze świeżo zdobyte miasto... odsprzedałem, żądając kolejnych dziesięciu tysięcy w zamian za oddanie spustoszonej stolicy i traktat pokojowy. No i tutaj zaczęły się schody, komp się "wściekł", zaczął kąsać moje wschodnie granice, co było o tyle denerwujące, że właśnie zaczynałem walki z silniejszymi ode mnie Maurami. Miarka się przegła, zebrałem dwie pełne flagi ciężkiej piechoty i ruszyłem po wdzięki rosyjskich krasawic. W tym samym czasie, korzystając z bazy wypadowej na świeżo podbitych Balearach, w serii szybkich ataków, zdobyłem Barcelonę, Walencję i Murcję. Szybciutko Maurowie wybili mi z głowy łatwe zwycięstwo, a gdy rozesłałem po Iberii szpiegów i zobaczyłem, jak ogromnymi rezerwami wojsk dysponują, kapcie mi pospadały i wyprosiłem pokój, oddawszy wpierw Barcelonę i ciężko zarobione dwadzieścia tysięcy. Obecnie kryję się za murami dwóch pozostałych miast, w odwodzie trzymając silne armie umieszczone na okrętach - jedyny sposób by uniknąć ataków mauryjskich i francuskich skrytobójców na moich dowódców. W tak zwanym międzyczasie, na Korsyce zdesantowała mi się genueńska armia i w idiotycznym geście zaczęła oblegać obsadzone nieliczną załogą Ajaccio. Armijkę kupców rozbiłem bez większych strat, obecnie czekam aż papież odwróci swój wzrok w drugą stronę, by uniknąć grożącej mi za zdobycie Genui ekskomuniki. Gdy uzyskam jako-taki spokój, wszystkie siły jakie tylko się da wyślę na Półwysep Iberyjski, podejmując się zbożnego dzieła rekonkwisty...

Mógłbym o tej grze pisać godzinami - taki już jej czar i urok. Każda rozgrywka jest inna, bitwy mogą przynieść naprawdę sporo emocji, a wyznaczanie i realizacja kolejnych celów daje dużo satysfakcji. Jeśli komuś nudzi się ciągły podbój i walka, może zdecydować się na kampanię terytorialną, olanie ustalonych z góry zadań i, na przykład, rozbudowę swojej frakcji wyłącznie do historycznych granic, a później utrzymywanie jej w nich. To wcale wymagające zadanie, gra niejako wymusza postępującą ekspansję, a kolejne kryzysy produkcyjne stanowią zagrożenie nie mniejsze od hord nadciągających ze wschodu Mongołów. Z całego serca polecam.

[FilipM3]

Re: Gry, które zeżarły ci najwięcej życia

przez FilipM3 w 15 Cze 2012, 16:10

Ja męczę od nowa Assassin's Creed: Revelations. Pierw przeszedłem dla fabuły, teraz wszystko max.

Mam już wszystkie sklepy kupione (co wyniosło mnie ok. 100.000 Akczów). W tym akurat czasie, staram się zrobić 3 zestaw wyzwań gildii Asasynów, aby dostać miecz Altaïra. Zbroję mistrza gildii jest już na mnie, i mam już zakupioną wieże Galata. Zbieram teraz 60.000 Akczów na Hagie Sophie.

Wszystko to mam zamiar zrobić jedynie w 5 sekwencji. No i dochód z banku mam już 23.000 Akcze.

[Pijawol]

Re: Gry, które zeżarły ci najwięcej życia

przez Pijawol w 29 Cze 2012, 06:11

Aktualnie pożeraczem czasu jest multiplayer CoD BO.

[pan kozaq]

Re: Gry, które zeżarły ci najwięcej życia

przez pan kozaq w 07 Paź 2012, 14:03

Gothic 1-2+NK- Każdą z nich skończyłem chyba z 10 razy. A takie proste to one nie są...
Counter Strike1.6- ostatnio dość często (czyt. wracam do domu siadam, gram 3h, kończę)
Pokemon Red Fire- gra na GBA(!!!), genialna, waży tylko 20mb, a radochy co nie miara. Jakby ktoś chciał to podrzucę linka. Pisać na PW.
Seria STALKER-postanowiłem wyliczyć ile w sumie w nią grałem( od SHoC-a)
GRA Ilość ukończeń Średni czas gry Suma
SHoC 6 60h 360h
CS 2 40h 80h
CoP 6 50h 300h

RAZEM= 740h = Miesiąc i osiem godzin grania
Oraz...Return to Castle Wolfenstein. Grę po raz pierwszy skończłem jak miałem 6 lat. Łącznie ukończona dwukrotnie, ale mało z tamtych czasów pamiętam...

[Ranger801]

Za ten post Ranger801 otrzymał następujące punkty reputacji:

pan kozaq.

[wizu]

Re: Gry, które zeżarły ci najwięcej życia

przez wizu w 06 Lut 2013, 11:37

Mi oczywiście Stalker, League Of Legends oraz Wot te gierki mi zjadły pół życia.